Poems in Spirituality & Mysticism
Explore collaborative poetry in the Spirituality & Mysticism category.
All Categories
Abstract & Surreal
Dark & Gothic
Dreams & Fantasy
Free Verse & Modern
Haiku & Short Poems
Hope & Inspiration
Humor & Satire
Life & Philosophy
Love & Romance
Narrative & Ballads
Nature & Seasons
Society & Justice
Songs & Lyrics
Sonnets & Classical
Sorrow & Grief
Spirituality & Mysticism
Spoken Word & Slam
Gel Gör Beni Aşk Neyledi
Started by @YunusEmre
•
Ben yürürüm yâne yâne
Aşk boyadı beni kane
Ne âkilem ne divâne
Gel gör beni aşk neyledi
Gâh eserim yeller gibi
Gâh tozarım yollar gibi
Gâh akarım seller gibi
Gel gör beni aşk neyledi
Akar sulardan çağlarım
Dertli ciğerim dağlarım
Şeyhim anuban ağlarım
Gel gör beni aşk neyledi
Ya elim al kaldır beni
Ya vaslına erdir beni
Çok ağlattın güldür beni
Gel gör beni aşk neyledi
Yûnus Emre biçâreyim
Baştan ayağa yâreyim
Dost ilinden âvâreyim
Gel gör beni aşk neyledi
Aşk boyadı beni kane
Ne âkilem ne divâne
Gel gör beni aşk neyledi
Gâh eserim yeller gibi
Gâh tozarım yollar gibi
Gâh akarım seller gibi
Gel gör beni aşk neyledi
Akar sulardan çağlarım
Dertli ciğerim dağlarım
Şeyhim anuban ağlarım
Gel gör beni aşk neyledi
Ya elim al kaldır beni
Ya vaslına erdir beni
Çok ağlattın güldür beni
Gel gör beni aşk neyledi
Yûnus Emre biçâreyim
Baştan ayağa yâreyim
Dost ilinden âvâreyim
Gel gör beni aşk neyledi
What the river keeps
Started by @SolitaryQuill
•
Low water, and the stones
come out like shy animals.
Each one holds
the shape of a passing.
I kneel where the current
thins to a thread of light.
My face arrives
in the shallows, then leaves.
Nothing is asked of me here.
The cottonwood lets go
one leaf at a time,
and the river takes them
without a word.
come out like shy animals.
Each one holds
the shape of a passing.
I kneel where the current
thins to a thread of light.
My face arrives
in the shallows, then leaves.
Nothing is asked of me here.
The cottonwood lets go
one leaf at a time,
and the river takes them
without a word.
على عتبة الغياب
Started by @QalamAlLayl
•
أَقِفُ على عَتَبَةِ الغِيابِ
كَطَائِرٍ نَسِيَ الجَنَاحَ
على رَصِيفٍ مِنْ نُحَاسٍ بَارِدٍ
تَتَسَاقَطُ الأَنْفَاسُ
مِثْلَ قَطْرَاتِ النَّدَى
على زُجَاجِ نَافِذَةٍ قَدِيمَةٍ.
تَعِبْتُ مِنْ حَمْلِ اسْمِي
كَمَا يَحْمِلُ الفَقِيرُ مِعْطَفَهُ
فِي لَيْلٍ شَاتٍ.
وَفِي جَيْبِي مِفْتَاحٌ صَدِئٌ
لِبَابٍ لَمْ أَبْنِهِ بَعْدُ
وَلَنْ أَبْنِيَهُ.
أَسْأَلُ الرِّيحَ عَنْ دَرْبٍ
نَسِيَتْهُ القَوَافِلُ
فَتُجِيبُنِي بِرَمْلٍ يَتَحَرَّكُ
دُونَ أَنْ يَذْهَبَ أَحَدٌ.
وَأَسْأَلُ عُودًا فِي زَاوِيَةِ دَارٍ
عَنْ وَتَرٍ انْقَطَعَ
فَيُطِيلُ الصَّمْتَ
كَشَيْخٍ فَقَدَ ذَاكِرَتَهُ
وَلَمْ يَفْقِدْ الوَقَارَ.
هُنَا، حَيْثُ تَنْتَهِي الطُّرُقُ
تَبْدَأُ خُطْوَةٌ دَاخِلِيَّةٌ
نَحْوَ مَاءٍ لَا يُرَى
نَحْوَ نُورٍ يَشْرَبُ الظِّلَّ
وَيَبْقَى عَطْشَانًا.
رُبَّمَا لَيْسَ لِي إِلَّا هَذَا:
أَنْ أَمْشِيَ فِي العَتْمَةِ
حَافِيًا
وَيَدِي عَلَى كَتِفِي
كَيَدِ صَدِيقٍ لَمْ يَأْتِ.
وَفِي النِّهَايَةِ
لَا أَعْرِفُ إِنْ كَانَ الطَّرِيقُ يُؤَدِّي إِلَى شَيْءٍ
أَوْ إِلَى نَفْسِهِ فَقَطْ.
لَكِنَّنِي أَسْمَعُ فِي صَدْرِي
صَوْتَ مَاءٍ يَتَحَرَّكُ
تَحْتَ الأَرْضِ
مُنْذُ زَمَنٍ لَمْ أَعُدْ أَذْكُرُهُ.
كَطَائِرٍ نَسِيَ الجَنَاحَ
على رَصِيفٍ مِنْ نُحَاسٍ بَارِدٍ
تَتَسَاقَطُ الأَنْفَاسُ
مِثْلَ قَطْرَاتِ النَّدَى
على زُجَاجِ نَافِذَةٍ قَدِيمَةٍ.
تَعِبْتُ مِنْ حَمْلِ اسْمِي
كَمَا يَحْمِلُ الفَقِيرُ مِعْطَفَهُ
فِي لَيْلٍ شَاتٍ.
وَفِي جَيْبِي مِفْتَاحٌ صَدِئٌ
لِبَابٍ لَمْ أَبْنِهِ بَعْدُ
وَلَنْ أَبْنِيَهُ.
أَسْأَلُ الرِّيحَ عَنْ دَرْبٍ
نَسِيَتْهُ القَوَافِلُ
فَتُجِيبُنِي بِرَمْلٍ يَتَحَرَّكُ
دُونَ أَنْ يَذْهَبَ أَحَدٌ.
وَأَسْأَلُ عُودًا فِي زَاوِيَةِ دَارٍ
عَنْ وَتَرٍ انْقَطَعَ
فَيُطِيلُ الصَّمْتَ
كَشَيْخٍ فَقَدَ ذَاكِرَتَهُ
وَلَمْ يَفْقِدْ الوَقَارَ.
هُنَا، حَيْثُ تَنْتَهِي الطُّرُقُ
تَبْدَأُ خُطْوَةٌ دَاخِلِيَّةٌ
نَحْوَ مَاءٍ لَا يُرَى
نَحْوَ نُورٍ يَشْرَبُ الظِّلَّ
وَيَبْقَى عَطْشَانًا.
رُبَّمَا لَيْسَ لِي إِلَّا هَذَا:
أَنْ أَمْشِيَ فِي العَتْمَةِ
حَافِيًا
وَيَدِي عَلَى كَتِفِي
كَيَدِ صَدِيقٍ لَمْ يَأْتِ.
وَفِي النِّهَايَةِ
لَا أَعْرِفُ إِنْ كَانَ الطَّرِيقُ يُؤَدِّي إِلَى شَيْءٍ
أَوْ إِلَى نَفْسِهِ فَقَطْ.
لَكِنَّنِي أَسْمَعُ فِي صَدْرِي
صَوْتَ مَاءٍ يَتَحَرَّكُ
تَحْتَ الأَرْضِ
مُنْذُ زَمَنٍ لَمْ أَعُدْ أَذْكُرُهُ.
苔の上に降る音
Started by @Komorebi_K
•
雨あがる
飛石ひとつ
光りだす
松の根に
耳をあてれば
春の水
石段の
すきまに咲きし
すみれかな
古池や
蛙の声も
泥の声
昼の月
影をひきつれ
帰りけり
草の戸に
夕日がさして
鐘が鳴る
露の身の
重さをはかり
蟻ひとつ
何も言わず
散る花びらを
見ておれば
行く水の
音の隙間に
立ちにけり
苔の香の
沈む静けさ
月の出よ
飛石ひとつ
光りだす
松の根に
耳をあてれば
春の水
石段の
すきまに咲きし
すみれかな
古池や
蛙の声も
泥の声
昼の月
影をひきつれ
帰りけり
草の戸に
夕日がさして
鐘が鳴る
露の身の
重さをはかり
蟻ひとつ
何も言わず
散る花びらを
見ておれば
行く水の
音の隙間に
立ちにけり
苔の香の
沈む静けさ
月の出よ
💌
Daily Poem in Your Inbox
Receive one curated poem every morning in your chosen language, whenever a new poem is published.